Stemverklaring ds. Kees van Dijk

Ds. Kees van Dijk te Ommen-NO (redactielid van Nader Bekeken) was op de synode aanwezig bij de behandeling van het thema Man/Vrouw en Ambt. Hij verving bij de besprekingen ds. Frans Wisselink, die deputaat was voor dat onderwerp.
Aan het eind van de behandeling van alle voorstellen nam hij op donderdag 29 juni afscheid van de synode met de volgende stemverklaring:

Voor mij is na deze besluiten het einde gekomen van mijn aanwezigheid op de generale synode. Ik heb het ervaren als een intensieve en ten slotte intens verdrietige periode.

Ik ben zeer teleurgesteld over de genomen besluiten. Ik zal mij ervoor inzetten dat ze weer uit de kerken worden weggenomen. Al heb ik er weinig hoop op. En wat dan?
We hebben niet op eenstemmigheid gewacht of zelfs maar gekoerst. We hebben gekozen voor een plurale weg, waarbij het duidelijk is dat er beperkt ruimte is ‘voor wie nog niet zover is’.

Gods Woord is als een onontwarbare knoop van verschillende lijnen voorgesteld. Dat wij die lijnen hebben te ontwarren tot we de stem van de ene God weer duidelijk horen, hebben we niet meer gezien als een mogelijkheid of zelfs maar de taak van de synode.

We zijn keihard voor de troepen uitgelopen en hebben in mijn ogen het contact met de werkelijkheid van de gemeentelijke praktijk verloren. We laten veel kerken in ontreddering achter.

Ik heb een sfeer van broederschap en vriendschap beleefd tijdens de synode. Niet slechts met de broeders die het met me eens waren. Ook met anderen die soms heftig anders dachten. Dat maakt ook dat ik deze periode als zeer verdrietig heb ervaren. Het zijn mijn geliefde broeders die dwalen en de dwaling sanctioneren.

Het spreken over verbondenheid in Christus die boven de onenigheid uitgaat, verwart mij zeer. Ik ervaar het niet als bevrijdend, wat verbondenheid in Christus toch zou moeten zijn, maar juist als beklemmend. Ik wil mij liever uit deze knuffel vrijmaken.

De besluiten van de generale synode kenmerken zich niet door bescheidenheid. Om de eenheid met het kleine genootschap van de NGK te faciliteren hebben we de CGK in de steek gelaten. En hebben we de breuk met de kerken in het buitenland voor lief genomen.
Dat kan ik niet anders zien dan als klein-vaderlands gedoe dat ons losmaakt van het niveau van de wereldkerk.

Het gebrek aan bescheidenheid blijkt eens te meer als we de generale synode van Meppel vandaag in de krant vergeleken zien worden met het apostelconvent uit Handelingen 15. Het moet niet gekker worden. De beslissing van de apostelen, met hun bijzondere ambt, wordt vergeleken met ons samenzijn hier. Het gebrekkige schriftbewijs onder onze besluiten wordt vergeleken met hun spreken met apostolisch gezag. Het heeft de Heilige Geest en ons goed gedacht.
Broeders, het heeft ons goed gedacht ons los te zingen van het apostolisch leergezag. En daarmee van de apostolische wereldkerk.

Broeders, ik hoop dat u tijd krijgt om te overdenken wat er op deze synode werkelijk gebeurd is. En dat u tot bezinning komt en tot bekering. Opdat de eenheid in de kerken terugkomt.